Actievenweekend Parijs

Gedurende het weekend van 8 mei tot en met 10 mei jl. reisde de actieve leden (lees: leden die een commissie doen) naar Parijs, als gezellige (vroegtijdige) afsluiter van een jaar inzet voor de vereniging en natuurlijk om kennis op te doen over het aldaar geldende fiscale stelsel.

​We zaten nog niet in de bus of de eerste vochtigheden die onderhevig zijn aan een btw-tarief van 21% waren genuttigd. Goed voor de sfeer en goed voor de Nederlandse schatkist. ​Hoewel Parijs natuurlijk de ideale stad is om per trein te bereizen, verzaakte het systeem door de trein buitensporig duur te maken ten opzichte van de bus. En voor ons als studenten zijn toch de financiën doorslaggevend. 

​Maar zo zaten wij dus in de bus richting Parijs, waarbij de reis voorbeeldig verliep en onze Twentse buschauffeur erg tevreden met ons was. De enige spanning die tijdens de reis ontstond betrof de vraag of we éénnmaal 45 minuten wilden pauzeren of éénmaal 15 minuten en éénmaal 30 minuten. Er ontstond wat geschreeuw heen en weer, maar zoals een democratie betaamt werd er voorts op democratische wijze besloten dat het de tweede keuze werd. Lang leve de democratie. 

​Eenmaal aangekomen in Parijs moesten wij een luttele driekwartier zien te overbruggen tot wij ons konden installeren in het hostel. Een hostel zoals we een hostel kennen. Maar niet zomaar een hostel, want we werden dagelijks op een non-verbale, schimmige manier welkom geheten door mensen die of aan het wachten waren op een kamer, of een hostel al overbodige luxe vonden. Toch klagen we niet, want tot aan de toeristenbelasting was voor ons geregeld. 

​Na een eerste vochtigheid op het terras en onze spullen te hebben gestationeerd in het hostel (voor sommige betrof dit het bed opmaken en tas uitpakken, anderen hielden het bij hun spullen dumpen), splitste de groep zich op om Parijs te gaan verkennen. Voor de een was dit de kans om alle hoogtepunten van Parijs af te gaan, de ander vond het allemaal wel welletjes en positioneerde zich weloverwogen voor een paar luxueuze vochtigheden. 

​Na het avondmaal werd de gehele groep vriendelijk verzocht zich te verplaatsen naar de Seine, waar we ons over deze prachtige rivier van Parijs lieten vervoeren. In nog geen twee uur werden wij door een enthousiaste fransman aan de hand meegenomen langs de mooiste gebouwen, bruggen en uiteraard de Eiffeltoren. Bovendien mag benoemd worden dat er bijzonder goed nagedacht is over de timing van deze boottocht, want met de ondergaande zon heeft menig CT’er een paar fenomenale beelden kunnen schieten.

​Volgend op deze boottocht was er vrije tijd. Omwille de tijd, die omstreeks 23:00 luidde, ontstond er een vacuüm, waarin niet helemaal duidelijk was wat de planning was. Een deel van de groep ging terug naar het hostel om de telefoons en henzelf op te laden. Degene die in de stad bleven vulde dit vacuüm spoedig op door eerst naar een vage avondwinkel te reizen en ons voorts toch maar op een terras te laten bevinden. Niet veel meer dan een uur later verplaatsten wij ons richting de uitgaansgelegenheid, waar we samenkwamen met het andere deel van de groep en de avond vreugdig zou worden afgesloten, zo was het idee. Voor een deel werd dit ideaal werkelijkheid, maar bij anderen stak de uitsmijter daar een stokje voor door mensen structureel uit de rij te verbannen. Voor deze mensen eindigde de avond in mineur. 

​De volgende ochtend en begin van de middag was er alle tijd om weer op eigen initiatief Parijs te ontdekken. De groep splitste zich op in kleine groepjes om zo aan iedereen zijn of haar wens te kunnen voldoen. Diverse activiteiten werden ondernomen. Tussen de klok van drie en vier werd iedereen verwacht bij de Eiffeltoren om het Stadsspel te kunnen spelen. Na een uitleg en een groepsfoto gingen we van start om aan de hand van hints met de juiste bezienswaardigheden op de foto te gaan. Dat ging bij de ene groep beter dan bij de ander, maar gelukkig bestaat er tegenwoordig ondersteuning van artificiële intelligentie die het mogelijk maakt om je op bijzonder realistische manier aan de andere kant van de stad te projecteren. De eindbestemming van het spel was het restaurant voor die avond. Als groep aten we samen in een gezellig Italiaans restaurant.

​De bonte avond had weer een vrije invulling. Voor de een betekende dit een nieuwe poging bij de club met de uitsmijter (waarbij menig CT’er wederom geen succes had), voor de ander was deze vrije tijd de mogelijkheid om de versnelling van de dag een tandje lager te zetten. 

​De volgende dag was het al weer tijd om terug te reizen naar Rotterdam. Met enkel de taak om voor de klok van elf de kamer opgeruimd te hebben en de handdoek en sleutel in te leveren, stond iedereen braaf om elf uur voor het hostel te wachten. De een met wat zwaardere ogen dan de ander. Tevreden vertrokken we richting Rotterdam. Echter was het feestje nog niet voor iedereen afgelopen en behoorde zondag in gelijke mate tot het actievenweekend als de voorgaande twee dagen. 

​Begin van de avond arriveerden we in Rotterdam, na een intensief, maar bijzonder gezellig weekend. Een weekend vol bijzondere ervaringen, gezelligheid, gelach en sensatie. Sprekende voor de groep dient daarom de Activiteitencommissie nogmaals bedankt te worden voor dit fantastische weekend en de organisatie voorafgaand aan dit weekend.